Czy kiedykolwiek było tak, aby prezydent i jego zastępca walczyli o uznanie wyborców? W normalnych demokracjach to się raczej nie zdarza, bo z definicji zastępca jest sojusznikiem pryncypała. Ale to sam Grzymowicz nawarzył sobie piwa już w ub.r. gdy zaproponował Szmitowi wiceprezydenturę za cenę spokoju w radzie. Wsadził go do ratuszowej zamrażarki, by teraz walczyć z nim w wyścigu o fotel prezydenta. Szmit jest raczej na pozycji przegranej. Najprawdopodobniej przerżnie czwarte swoje wybory. Ale będzie walczył. Żeby walczyć musi kąsać. Czytaj dalej »

To będzie ciekawy pojedynek. Do boju o fotel prezydenta staną Grzymowicz (obecny prezydent), Cichoń (poseł PO) i Małkowski (były prezydent obalony w referendum). Do wyborów może stanie jeszcze ktoś z PiS, ale w tym gronie będzie miał najmniejsze szanse. Faworytem jest Grzymowicz. Urząd sprawuje zaledwie od półtora roku, a zdołał w tym czasie zamienić miasto w największy w regionie plac budowy. W pewnym momencie wydawało się nawet, że jego pozycja na tyle jest mocna, że wygra wybory w pierwszej turze. Po tym jak do pojedynku zgłosił się Cichoń, a za chwilę zgłosi się Małkowski – druga tura jest raczej pewna. Obecność Cichonia gwarantuje nam, że w listopadzie, miasto znów przeżyje warszawski desant. Platforma zrobi wszystko, aby odbić Olsztyn. Możemy się spodziewać najazdu ministrów i licznych obietnic inwestycyjnych. Co drugi będzie nam obiecywał duże pieniądze na czteropasmową obwodnicę, nie tylko od południowej strony miasta. Czytaj dalej »

Im bliżej wyborów, tym więcej osób przebiera nogami. Kandydaci do ratuszowych stołków ostrzą sobie zęby i haki na kontrkandydatów. W olsztyńskim ratuszu gruchnęła plotka o prezydenckich zamiarach Lidii Staroń, posłanki miejscowej Platformy. Coś w tym jest, bo posłanka będąca politykiem niespełnionym i odstawionym od cycka, musi sama budować sobie ścieżkę kariery. Przecież zaraz po wyborach samorządowych zaczną się wybory parlamentarne. Tym razem Lidia Staroń raczej nie wejdzie na listę PO, bo w macierzystej partii ma przechlapane. Wprawdzie obroniła się przed zarzutami Rzeczpospolitej o mataczeniu przy ustawie o spółdzielniach mieszkaniowych, ale koledzy partyjni pamiętają jej inne brudy wyciągane na powierzchnię. Czytaj dalej »

Prezydent Olsztyna Piotr Grzymowicz wkurzył się, gdy dotarła do niego informacja, że odchodzący wiceprezydent miałby otrzymać około 5 tys. zł za nadgodziny, przepracowane w ratuszu w ostatnich tygodniach. Tomasz Szczyglewski mówi, że pracował za dwóch, czyli za siebie i chorego Głażewskiego. – To jakieś nieporozumienie – twierdzi Grzymowicz. – Na takim stanowisku nie ma mowy o nadgodzinach. Pracuje się tyle, ile trzeba. Może to i racja, ale Grzymowiczowi przypominamy, że w 2002 roku, kiedy odchodził ze stanowiska wiceprezydenta Olsztyna oraz gdy po wyborach wracał na ten sam stołek, bez skrupułów wziął odprawę wysokości 15,2 tys. zł (brutto). W podobnej sytuacji był Marek Gliszczyński, wiceprezydent Elbląga. Czytaj dalej »

Oto fakty. Piotr Grzymowicz jest Prezydentem Olsztyna. Wystartował. Przetrwał arbuzową kampanię. I wygrał. Dwukrotnie. Za kilka dni wprowadzi się do ratuszowego pokoju na pierwszym piętrze i rozpocznie urzędowanie. W sztabach wyborczych rozpoczęło się sprzątanie po wyborczej walce. No i pat. Aktywiści Platformy Obywatelskiej wykazali się bowiem zatrważającym brakiem politycznej odpowiedzialności. Mowa oczywiście o sławnej Deklaracji Braku Możliwości Współpracy, z jeszcze wówczas nie wybranym prezydentem Grzymowiczem. I co dalej?  Pytanie o tyle zasadne, że olsztyńska Platforma – mówiąc kolokwialnie – obudziła się z ręką w nocniku. Przełożę to na bardziej zrozumiały język: jeśli ratuszowa większość radnych będzie trwać w oślim uporze i odmówi prezydentowi poparcia – ściągnie na siebie wściekłość wyborców. Czytaj dalej »

To była wyjątkowa kampania. Może nawet w skali europejskiej. Od początku wzbudzała emocje i do końca nie wiadomo, kto będzie niedzielnym zwycięzcą. Kampania w amerykańskim stylu. Biedniejsza oczywiście niż ta za oceanem, ale z wykorzystaniem przez sztaby wyborcze różnych sztuczek i środków przekazu. To była kampania w dużej mierze internetowa. Po raz pierwszy większość kandydatów miała swoje strony internetowe. Niektórzy używali ich do kontaktów z wyborcami. Sztaby wyborcze uruchomiły swoich ludzi w różnych zakamarkach internetu, aby podbijali głosy w sondażach i zabierali głos na listach dyskusyjnych. Czytaj dalej »

Olsztyn na naszych oczach uczy się demokracji. A zaległości ma spore. Największe mają chyba politycy i urzędnicy. Dominujący system partyjny stworzył nadreprezentację ludzi z logo BMW (Bierny, Mierny, Wierny) i wywołał absolutny brak w wyborach kandydatów z oddolnym, obywatelskim poparciem. Do tego dochodzą rozmaite sztuczki, wpadki i łamigłówki majątkowe, prezentowane nam przez samych kandydatów. Dzisiaj doszła jeszcze wpadka urzędników, którzy postanowili studentom czasowo zameldowanym w Olsztynie umożliwić głosowanie w drugiej turze wyborów. Ktoś powinien tego zabronić. Nie ma co owijać w bawełnę: to jest po prostu wyborczy skandal. I nie chodzi o to, że w ten sposób studenci mogą preferować jednego z kandydatów, bo na szczęście obaj są związani z uniwersytetem. Czytaj dalej »

Sztab wyborczy Krzysztofa Krukowskiego przechowuje na googlach zdjęcia z kampanii swojego kandydata. Zdjęcia zostały wykonane w wielu miejscach, udokumentowano spotkania z ministrami, politykami, sportowcami. Na żadnym jednak zdjęciu nie ma premiera Tuska ściskającego dłoń Krukowskiemu.  Przecież  gdyby obaj panowie się spotkali, to te zdjęcia powinny dominować w albumie. Dlaczego takich zdjęć nie ma? Hm.. Jest za to fotografia Krukowskiego z sesji zdjęciowej wykonana w studiu, na białym tle (ta sama koszula, ten sam krawat), dokładnie takim samym jak na plakacie z Tuskiem. Brak zdjęć z premierem i studyjne zdjęcie Krukowskiego przekonuje nas, że postawiona wcześniej na stronach NewsBaru, teza o fotomontażu jest prawdziwa. Czytaj dalej »